yazar adı gereklidir!

göster şifre gereklidir!

şifreni mi unuttun?

yazar adı gereklidir!

e-mail gereklidir!

göster parola gereklidir!

10 + 8 =

şifrenizi mi unuttunuz? Endişelenmeyin! Aşağıdaki bölgeden şifrenizi sıfırlayabilirsiniz!

e-posta gereklidir!

girişe dön

kapat

ruh adam - #104422

hüseyin nihal atsız\'ın romanı.

eksileri artıları var tabii ki. eksileri:

*kimi zaman çok tekrara düşülmüş. hele selim pusat\'ın \"durgun ruh hali\" anlatılırken. aynı cümleler tekrar tekrar kurulmuş. bu da romanı gereğinden fazla kalın bir hale getirmiş. kesinlikle daha kısa olabilirdi ve eminim ki okuması o zaman çok daha keyif verici olurdu.

*romandaki şu prenses (hanzade) meselesi havada kalıyor. hem de bayağı havada kalıyor. böyle olması beni rahatsız etti; çünkü havada bırakılacak şey var bırakılmayacak şey var. ruh adam\'da prenses meselesi iki sayfada bir hatırlatılıyor okura, yani belli ki prenses olayının da bir finali olacak, hikayenin bütününe bir şekilde bağlanacak. ama romanı bitirince anlıyorsunuz ki prenses karakterinin varlığının anlamı selim pusat\'ın kralcılığını kuvvetlendirmekmiş. başka bir açıklama bulamıyorum. çünkü bi yerden sonra prenses falan kalmıyor, ona dair hiçbir şey kalmıyor. selim pusat\'ın fikrinin ete kemiğe bürünmüş hali, o kadar, hikayeyle bağlantısı yok denecek kadar az.

* kitabı okumaya başlamadan önce \"ruhsal betimlemelere doyacağım\" diye düşünüyordum. yanıldım. neden öyle düşünüyordum? e romanın ismi \"ruh adam\". biraz da sağda solda okuduk, sağdan soldan duyduk bir şeyler kitap hakkında. neden yanıldım? ilk söylediğim şeyden dolayı: tekrarlar. kitapta, bir ruh halinin tasvirine başlanıyor mesela,( bu genellikle selim pusat\'ın eşinin gözünden/zihninden yapılıyor) gayet doyurucu bir giriş, 3-5 cümle sonra hop, başlangıç tekrar etmeye başlıyor. yolun başında kalıyorsunuz öylece. bu noktada, bir sabahattin ali inceliği bulamadım kitapta.

artıları:

*kurgu olarak çok iyiydi bi kere. dürüst olayım, atsız\'dan beklemediğim kadar şaşırtıcı ve sıradışıydı.

*çoğunluğun hayran olduğu o son iki bölüme ben de hayran oldum. selim pusat\'ın tanrının huzuruna çıktığı sahne. her peygamberin kendi tanrı algısına göre tanrı\'yı selamlaması, öyle hitâb etmesi ve dahası... beni mest etti.

* \"fotoğraf\" nesnesi çok etkili bir biçimde kullanılmış. romana renk katan unsurların en başında geliyor.

*her kelimesi \"yaşanmışlık\" kokuyor. okurken \"oha abartmış\" diyebileceğiniz tepkiler yok denecek kadar azdır. zaten selim pusat karakteri atsız\'ın ta kendisidir karakter bakımından. dolayısıyla bir yaşanmışlığın nasıl \"anı\" değil de \"roman\" yapılabileceğini de gösteren bir kitaptır ruh adam.

insanoğlu kıymet bilmez. romanı çok beğendim ama \"artıları\" kısmına yazacağım şeyler aklıma gelmiyor.

kısacası, okurken keyif alacağınız bir atsız romanı. ön yargılarınızdan kurtulup okuyun, hak vereceksiniz.
9 adet entry daha var!
omusozlukcom omusozlukcom omusozluk