üstat carl theodor dreyer bu son filmini; "yüzyılın başından bir zaman portresi" olarak adlandırır.

dreyer filmlerinde acının ve ıstırabın döngüsünde kadın portrelerine hep aşinayızdır ve gertrud birçok kadın portresinin sonuncusudur fakat diğerlerinden farklıdır. belki de dreyer, yaşamının son zamanlarında güçlü bir kadın tasviriyle bize bir şeyler anlatmaya çalışıyordur.

filme ismini veren gertrud karakteri erkeklere boyun eğen acı çeken bir kadın değildir bilakis onlardan üstündür. güçlü iradeye sahip özgür bir entelektüel kadın. erkekler için kariyer ve zevkler ön plandayken, gertrud için aşk her şeydir. gertrud, hayata dair taleplerinin karşılanamayacağını bildiği için içsel taleplerine uygun yaşamayı seçer.

dreyer, sessiz tonlarda hareketliliği ve sesi o kadar güzel ortadan kaldırır ki filmde bizi yalnızca duygu, arzu ve kederle baş başa bırakır.

jean-luc godard film için; "gertrud, beethoven'in son çalışmaları kadar çılgın ve bir o kadar mükemmeldir."