friedrich nietzsche’nin kızkardeşi therese elisabeth alexandra förster-nietzsche’ye söylediği sözlerdir.

bu tanımı yazmak uzun zamandır aklımda idi ama bana yazmak için fikir veren ozgur1ey’in #1185564 tanımı oldu, çok beğendiğim bu tanımı okuyunca benim de yazmam gerektiğini düşündüm.

yazar elisabeth ile ilgili her şeyi yazmış ve ben de keyifle okudum ama benim yazacaklarım farklı olacak. çünkü beni ilgilendiren iki kardeş arasındaki bağ.

kim olursa olsun, herkes için kardeşi önemlidir. felsefenin kötü kralı, tanrının ölümünden sorumlu tutulan büyük filozof nietzsche hastalıklarla boğuştuğu sıralarda sarf eder bu sözleri. kardeşi yanı başındadır.

elisabeth çok üzgündür kardeşi için ve o an olabilecek en insani tavrı sergiler ve ağlamaya başlar. ne kadar büyük olursa olsun, dünyayı ne kadar etkilemiş olursa olsun ölmekte olan ağabeyidir. elisabeth yahudi karşıtıdır, gaddar bir insan olarak bilinir hatta ama karşısında yatan ağabeyidir.

nietzsche ağlayan kız kardeşine bu sözleri sarf eder. ben ilk okuduğumda tüylerim diken diken olmuştu. niçin ağlıyorsun elisabeth mutlu değil miyiz? değiliz nietzsche. mutlu değiliz.

bu söz selahattin yusuf’un bir kitabına da adını vermiştir. kitabı okumadım ama isminin çok havalı olduğunu düşünüyorum.

ve size son sorum. niçin ağlamıyoruz sayın okur, mutlu muyuz?