bu konuda lynch'in lost highway filminin soundtrack albümü benim için zirve noktasıdır. her bir parça filmin ambiyansı ile o kadar ahenk içindedir ki filmin müziklerle zihnimde oluşturduğu imgeler adeta yaşayan bir organizma gibi.

david bowie'den rammstein'a , angelo badalamenti'den marilyn manson'a müthiş bir yelpazesi var. düzenli olarak kafayı temizleme adına mümkün mertebe dinlemeye çalışırım. her bir parçanın da bünyemde bıraktığı etkiler tamamen birbirinden farklı lezzetler. bu açıdan filmin müzikleri tam bir duygu patlatıcısı gibidir.

david bowie / i'm deranged zihnin kayıp otobanlarında tehlikeli yolculuklara çıkarır. kendimize dahi söyleyemediğimiz korkularımızla zihnimizin herhangi bir köşesinde karşılaşacak gibi oluruz.

antonio carlos jobim / insensatez yitip giden yıllar ve ardından duyulan pişmanlıklar.

marilyn manson / i put a spell on you zihninizin en derinlerinde tutsak kalmış ilkel ve sert duygularınızın bağlı olduğu zincirlerinden kopma girişimleri.

angelo badalamenti / haunting