ikiliden biri kararsızdır, acaba tam niyetimi söylesem mi? bu yakın arkadaşlık dönemi son bulmalı mı niyetimi artık öğrenmeli mi? her ne kadar ayrı vakit geçirsek de sevgili gibi sabahlara kadar konuşuyoruz, bütün huyumu(zu) suyumu(zu) öğrendi(k), bir yerlerde buluşma teklif etmeli miyim? ayrıca kararsız bireyimizin içini bir kurt kemirmektedir. ya onunla bu samimi sohbetleri muhabbetleri etme şansını da kaybedersem, ya benim düşündüğüm gibi yanıt vermezse, ya belki bir boş bulunmuşlukta ve beni samimi bulduğu için içini bu kadar dökecek kadar samimi ilişkiler kurduysa ya onun içerisindeki ses de çocuğun adının artık koyulması gerektiğinin yoksa çölde edilen duasının bir anlamı olmadığını düşünüp, ondan bana hayır yok diye başka gönüllere yelken açarsa...
acı tecrübeler, acabalar, ya olursalar insanı gerçekten kemiriyor. bazen çok şey bilmiyormuş gibi davranmak mı gerekir yoksa her ihtimali düşünüp ona göre mi karar vermek gerekir?
çok büyük sıkıntılar yaşanmadıysa bitmez ama duygusal bir şeylerse atlatılır zamanla
sadece bir arkadaşımla oldukça yakın olmuştum. ve o da bitti. koca memlekette benle en kafa dengi kişi olduğunu söyleyebilirim. bütün olaylara aynı bakış açısıyla bakıyorduk o derece.
sebepsiz yere hemde daha gözükmedi hiç bir yerde. sosyal medya hesaplarının hepsini buldum ama cevap de vermiyor her halde de görmüyor. bunu anlatmamın nedeni kısaca : yakın ve samimi bir dostluğun bitmesi için herhangi kötü bir olayın yaşanmasına gerek yok. yıllar geçti , yaşıyor evet ama beni çoktan unuttu...